Notice: Trying to get property of non-object in /home/monic/domains/monic.nl/public_html/wp-content/plugins/wordpress-seo/frontend/schema/class-schema-utils.php on line 26

Samenwerkingsproject Monic Persoon & Reint M. Baarda

Vernissage

hét meesterwerk van Monic Persoon

Is er ooit in de kunstgeschiedenis iemand geweest die op zo een schitterende wijze alle facetten van de vrouw heeft verbeeld? Ik denk het niet of nog anders…ik weet het zeker! Het werk Vernissage van Monic Persoon is dé nieuwe inspiratiebron voor schrijvers, beeldhouwers, schilders, componisten en fotografen.

Met Vernissage heeft Monic Persoon een hedendaags werk gecreëerd dat nu al de klassieker van de toekomst genoemd kan worden. Een heerlijke gemanipuleerde wereld die door de techniek van deze tijd mogelijk wordt gemaakt. Het is de fantasie van de bedenker die op geen enkele wijze de fantasie van de kijker in de weg staat. Niets is wat het is, alles is mogelijk. De verbeelde figuren zijn telkens te bekijken vanuit een andere invalshoek.
Vernissage kunst of kitsch?

Vernissage is drama, opera, operette.

Vernissage heeft alles in zich van de heerlijke romantiek zoals deze werd beschreven door de Fransen en Russische schrijvers in de negentiende eeuw. In Vernissage wordt harmonie getoond naast de vanitas, de pronkzucht, de ijdelheid die tot niets leidt. De roddel, de geveinsde interesse, de flirt, het hautaine, de uitdaging, de preutsheid, het pronken en lonken. Heimwee naar vroeger, de schoonheid van de kunst en de kitsch in een prachtige en intrigerende tegenstelling.

Het kan raar lopen in de kunst.

Zal het met Monic net zo vergaan als de schilder Alma Tadema? Ooit verguisd omdat zijn werk volgens de heren kunstcritici niets met kunst te maken had? Nu wordt de kunstenaar door vele kunsthistorici weer in de armen gesloten. Vechten musea om zijn werk en worden er tentoonstelling georganiseerd. Worden er astronomische bedragen betaald voor zijn schilderijen. Alma Tadema (1836-1912) mag weer!
Of zal het haar vergaan zoals de Russische schrijver Tolstoi en de Franse schrijver Flaubert? Het door Tolstoi (1828-1910) geschreven Anna Karanina werd eerst beschouwd als een romantisch niemendalletje. Later werd het boek een groot succes, vertaald en verspreid over de gehele wereld. Ook de later geregisseerde film werd een kaskraker.

En madame Bovary, van Flaubert (1821-1880) wie heeft het boek niet gelezen en herlezen? Nu is het boek een bestseller maar Flaubert werd in eerste instantie wel aangeklaagd wegens obsceniteit. En dan de Italiaanse componist Puccini (1858-1924) Zijn lyrische opera Mamdame Butterfly werd bij de premiere vijandig ontvangen. Nu is het een van zijn meest succesvolle opera’s. Het kan raar lopen in de kunst!
In Vernissage worden bestaande wetten met voeten getreden. De eigenzinnige verklaringen van kunsthistorici worden genegeerd. Het is juist het tegendraadse dat voor de spanning zorgt waardoor Vernissage tot de hedendaagse meesterwerken gerekend mag worden.

Denk aan de filosoof Nietzsche (1844-1900) Hoe ging dat bij hem zijn moraalfilosofische ideeën werden gezien als een frontale aanslag op de Christelijke moraliteit. Hij werd bestreden en bejubeld. Telkens wist hij zijn lezers en luisteraars op het verkeerde been te zetten. Maar wat hield hij zijn gehoor wakker! Dat is nu precies wat MonicPersoon en Reint Baarda met Vernissage ook weten te bewerkstelligen. Zij houden hun bezoekers een spiegel voor: Kijk, glimlach, wees verontwaardigd, erken en herken, heb eerbied voor schoonheid, maar schuw de lelijkheid niet. Schep vreugde in het leven! Aanvaard het met opgeheven hoofd. Lach om zelfspot want is het leven niet een groot toneelspel?
De uit hun brein ontsproten ideeën zijn van een heerlijke ernst en subtiele spot. Hun kijk op hun omgeving weten zij op een vileine, geestige, rake wijze te verbeelden. Het kijken naar vernissage werkt verslavend. Het bestaat uit zoveel verschillende facetten, telkens valt er iets nieuws te ontdekken.

Dat alles draait om één vrouw in de meest uiteenlopende gedaantes is een vondst. De gedragen gewaden zijn een lust voor het oog en de verschillende en herkenbare poses spreken boekdelen. Daaraan hoeft niets te worden toegevoegd. Of toch….. Is de vrouw in het groen (op het linkerpaneel) een muurbloem, probeert zij op te gaan in de groene wand of is zij slechts in een volle overpeinzing? Wordt er eigenlijk wel gekeken naar de kunst of is het puur en alleen maar met zichzelf bezig zijn. Wie ziet mij, ben ik wel voldoende in beeld? En hoe besmuikt wordt er gereageerd op het naakt. Is het schande of gaat het om schoonheid?
Tegenover de intieme en verstilde voorstellingen aan de wand geven de figuren op de voorgrond een bevrorenheid aan die niet echt gemakkelijk voelt, ondanks de warme kleuren. De enige man in het gezelschap is de suppoost. Hij heeft met lede ogen het gedrag van de vrouw aanschouwd, de op en aanmerkingen een lange tijd kunnen en moeten aanhoren, maar al het damesgeweld wordt hem te veel. Hij geeft het op en sluit de ogen, hij maakt zich los van al het gepeupel, nog een paar uur en dan is hij weer heerlijk alleen, bevrijd van zoveel damesbezoek.

Wanneer is een kunstwerk een meesterwerk?

Smaken verschillen…. Een meesterwerk kan één enkele lijn zijn, getekend van links naar rechts. Misschien ergens halverwege een kleine buiging, precies op de juiste plaats. Deze ogenschijnlijke in een handomdraai ontstane verbeelding kan emotioneren en voor verrukking zorgen. Men heeft er zelfs veel geld voor over. Maar de voorstelling kan evenzo veel weerstand en afschuw oproepen.
“Het zijn de nieuwe kleren van de keizer”, roepen de tegenstanders.
Lelijk versus mooi, het is nooit anders geweest en het zal ook nooit anders worden. Wie bepaalt wat mooi of lelijk is, de kunstcriticus? Neen toch zeker.
Het is altijd de maker en de kijker, de koper, die uiteindelijk beoordelen en beslissen. Zij vinden in het werk iets terug van hun zelf, van de wereld om hen heen. Het is altijd de herkenning, een herinnering, een emotie die uiteindelijk bepaalt of het werk zijn weg vindt van atelier naar privé of werkruimtes.

Vernissage bestaat uit heel veel verschillende lijnen en is door het doorgemaakte ingenieuze groeiproces een doorwrochte meesterlijke voorstelling geworden. Telkens weer werden nieuwe elementen toegevoegd, werd er met millimeters geschoven, alles moest tot in de kleinste details kloppen. Bestaande beelden ondergingen een metamorfose waardoor zij in een nieuw gedaante werden herboren.

Monic en Reint zullen met vernissage de kunstwereld weten te verwonderen. Zij maakten een waar meesterwerk!

Tekst Janna van Zon